jubileum10
Interview met Diana Kraakman
28 september 2009
Diana’s Paradepaardjes
In het gezellige huis van mezzosopraan Diana Kraakman (9 april 1968) doet niets meer denken aan de vroegere zaak van de voor vele Westwouders illustere VIVO kruidenier Marus Koomen. De hond Saartje verwelkomt je met vriendelijk kwispelen en keihard blaffen. Het Kraakpand wordt al weer 13 jaar bewoond door ons jongste koorlid Diana met haar man Jos en hun kinderen, Linda van 15 en Joris van 13 jaar. Achter het huis, landgoed is een betere omschrijving, is de grootste hobby van dit gezin zichtbaar. Achter de stallen zie je op het voormalige trainingsveld van Woudia twee bruine merries lopen. “Niet eens om altijd te berijden” lacht Diana enthousiast, “de omgang met de beesten is zo geweldig, ik loop ook graag naast ze” De paradepaardjes Shania en Sunny die in de zon te draven worden hier beschouwd als volwaardige leden van het gezin. Diana werkt als gezinsverzorgende bij thuiszorgorganisatie Hulpvaardig. Ze heeft het erg naar haar zin als steun en toeverlaat van vijf verschillende cliënten en heeft genoeg tijd over voor andere hobby’s. Diana houdt ervan 3D kaarten samen met haar kinderen te maken terwijl ze gezellig bijkletsen, Ze kan uren doorbrengen in haar tuin, maar de hobby die ze het langst beoefent is zingen.
Ogen op stokjes
Diana is op haar zestiende jaar begonnen bij Eigenwijs. Ze paste als jong meisje wel eens op de buurkinderen aan de overkant. Haar oude buurvrouw op de Oudijk Marie-José Karsten was koorlid en die kon zo gezellig over het koor vertellen dat ze Diana ook enthousiast maakte. Ze heeft mooie herinneringen aan die periode en aan de mensen met wie zij zong. Ze vertelt over een uitje naar Breskens, waar het koor in een klein kerkje de viering opluisterden met Nia Vriend als dirigent. Hoe ze die dagen genoten en vreselijk gelachen hebben. Diana vertelt dat er ook wel eens een beetje strijd was tussen de leden uit Zwaagdijk Oost en Westwoud. Ze was erg dol op Lida van Engen die in haar ogen toen al wat ouder was en kan zich herinneren dat Lida groot fan was van ‘Kom Schepper Geest’. Diana is een paar maal door omstandigheden een poosje van het koor af geweest: voor het eerst na de geboorte van Linda, hierdoor miste zij het 25-jarig jubileum. Na de geboorte van Joris stopte ze ook voor een langere tijd, omdat hij vaak ziek was. Steeds kwam ze weer terug als het enigszins mogelijk was. Ze leerde Anneke van Straaten kennen toen deze solo zong bij het Dodenvespers project van Reijer Hoksbergen. Anneke was daar solist en Eigenwijsleden werkten hier ook aan mee. Diana weet nog hoe ze zich geneerde dat zij de repetities zo ophield: in plaats van ‘doe uw aangezicht lichten’ zong zij steeds “lichtend” met een harde T op het eind. Het stukje moest steeds overnieuw….
Diana ging later bij Anneke op zangles en heeft ontspannen leren zingen met ademsteun, haar ‘ogen op stokjes te zetten en blij te kijken’ zoals Anneke dat altijd noemde. Allemaal vaardigheden die nu in de altengroep nog prima van pas komen.
Hardcore door de boxen
Al zijn Diana’s herinneringen van de beginperiode op het koor over het algemeen leuk, toch noemt ze de huidige tijd onder leiding van Ruud Hoogenboom de fijnste. Ze vind het heerlijk de melodieën in te studeren uit Joseph en Chess. Ze is dol op het musicalrepertoire en geniet van de sfeer op het koor. Maar ze houdt van veel soorten muziek; ook van het Ave Maria van Mozart en gospels zoals Part the Waters. Autumm Leaves het lied wat we voor Anneke’s dirigentenexamen instudeerden vond ze ook prachtig. Het is moeilijk om een keus te maken, ook van de hardcore die bij zoon Joris uit de boxen schalt geniet ze en ze stoort zich daarbij niet aan het volume.
Diana heeft zich in 2003 tegelijk met haar twee kinderen laten dopen tot het katholieke geloof. Het heeft haar veel rust gegeven en een gevoel steun en zich beschermd te weten. Ze is al eens naar een bedevaart bij het ‘putje’ in Heiloo geweest en het is haar droom nog eens samen met haar dochter naar Lourdes te gaan, want zij houdt heel veel van Maria. Ze steekt nogal eens een kaarsje op en vertrouwt dan op Maria’s voorspraak bij moeilijke opgaven in haar leven. Diana vindt dat we hele fijne liedjes voor het concert instuderen en ze heeft zin in het veertigjarig jubileum. 